امام حسین علیه السلام و هلاکت نفس!

یکی از سوالاتی که به مناسبت این ایام بیشتر از زمان های دیگر مطرح می شود این است که انسان نبايد با دست خود، خود را به هلاكت افكند، و کار امام حسین علیه السلام با توجه به اینکه می دانستند شهید می شوند، ولی در عین حال با یاران خود به سوی این جنگ نابرابر می روند بر خلاف آیه «وَ لاتُلْقُوا بِاَيْدِيكُمْ اِلَي التَّهْلُكَةِ » می باشد؟

جواب این سوال خیلی پیجیده نیست البته با رعایت این نکته که در خانه اگر کس است یک حرف بس  است

معني «هلاكت»، خطري است كه موجب بدبختي و سقوط گردد، ولي اگر اقدام به كاری (که در نگاه اولیه بیهوده به نظر می رسد) موجب سعادت يك جامعه باشد، خود سعادت است نه بدبختي و سقوط

مثال: اگر كشاورزي يك خروار برنج را با آن همه قيمت گران، به زمين مي‌پاشد و كشت مي‌كند، آیا می توان او را سرزنش کرد که چرا با دست خود مال خود را آتش می زند؟ این سوال بیهود است چرا که می دانیم در برابر این کار(که در نگاه اول کاملا بیهوده به نظر می رسد)، هفتاد برابر محصول برداشت خواهد کرد

حال سوال دومی مطرح می شود که عزیزان می دانند که آن سوال یعنی اعتراف به حل این سوال!(این جمله هم برای نکته سنجا نوشتم) ا

|+|