غدیر، بزرگترین عید شیعه

غدیر، روز حماسه جاوید، روز ولایت، روز امامت، روز وصایت، روز اخوت، روز رشادت و شجاعت و شهامت و حفاظت و رضایت و صراحت‏شناخته شد. روز نعمت، روز شکرگزارى، روز پیام رسانى، روز تبریک و تهنیت، روز سرور و شادى و هدیه فرستادن، روز عهد و پیمان و تجدید میثاق، روز تکمیل دین و بیان حق، روز راندن شیطان، روز معرفى راه و رهبر، روز آزمون، روز یاس دشمن و امیدوارى دوست و خلاصه روز اسلام و قرآن و عترت، روزى که پیروان واقعى مکتب حیات‏بخش اسلام آن را گرامى مى‏دارند و به همدیگر تبریک مى‏گویند.

از احادیث بر مى‏آید که ائمه: آن روز را جشن مى‏گرفتند و در آن روز مراسم ویژه‏اى داشتند، شبیه مراسمى که ما ایرانیان امروز در عید نوروز داریم.

از فیاض بن محمد طوسى نقل شده: روز غدیر به حضور امام هشتم(ع) رسید. دید گروهى از افراد ویژه در خدمت‏حضرت هستند که امام آنان را براى افطار در خانه‏اش نگهداشت و به منزل آنان غذا و لباس و کفش و انگشتر و هدایاى دیگر فرستاد و آن روز وضع او و اطرافیان او کاملا عوض شده بود و فضائل آن روز را براى آنان یادآورى مى‏کرد. (بحار الانوار، 97: 112، ح 8. )

در حدیث دیگرى است: روزى از روزهاى خلافت على(ع) جمعه و عید غدیر به یک روز افتاد. امام(ع) خطبه مفصلى خواند و فرمود:

«این مجمع اکنون به پایان مى‏رسد و شما همگى به خانه‏هایتان بر مى‏گردید، بروید - خداى بر شما رحمت فرستد - و بر خانواده خود فراخ گیرید و به برادران خود نیکى کنید.

خداوند را بر این نعمت که شما را بخشیده است، سپاس گزارید. متحد شوید تا خدا کمکتان کند. نیکویى کنید تا خدا دوستیتان را پایدار کند. از نعمتهاى خداداد، یکدیگر را هدیه فرستید.

خداوند در این روز چندین برابر دیگر عیدها پاداش دهد.

این گونه پاداش جز در این روز (غدیر) دیگر نخواهید یافت. نیکویى‏کردن در این روز مال را بسیار کند و عمر را زیاد.

مهربانى کردن باعث رحمت‏خدا شود و مهربانى او. در این روز به برادران و خاندان از مال خدا داده ببخشید، هر اندازه که بتوانید. همواره چهره خندان دارید. چون به یکدیگر رسیدید، شادمانى کنید، و خدا را بر نعمتهایش سپاس گوئید. بروید و به آنان که امیدشان به شماست، نیکى بسیار کنید در خورد و خوراک، خود و زیردستانتان یکسان باشید. این یکسانى و مساوات را تا جایى که توانایى دارید عملى سازید، که پاداش یک درهم در این روز، صد هزار درهم است و برکت به دست‏خداست.

روزه این روز را نیز خداوند مستحب قرار داده است و در برابر آن پاداشى بس بزرگ نهاده. اگر کسى در این روز، نیاز برادران خود را برآورد - پیش از تمنا و درخواست - و با میل و غبت‏خوبى کند، پاداش او چنان باشد که این روز را روزه داشته است و شب آن را با عبادت به بامداد رسانیده.

و هرکس در این روز به روزه‏دارى افطارى دهد، چنان است که گویى دسته دسته مردم را افطارى داده است...

همین که به یکدیگر رسیدید همراه سلام، مصافحه کنید و نعمتى را که در این روز نصیبتان شده است به یکدیگر تبریک گویید. باید این سخنان را آن که بود و شنید به آن که نبود و نشنید، برساند. باید توانگران به سراغ مستمندان روند و قدرتمندان به دنبال ضعیفان، پیامبر(ص) مرا به این چیزها امر کرده است‏».(ترجمه این روایت تا اینجا از استاد محمدرضا حکیمى است که از حماسه غدیر، ص 71 گرفته شده است.) بعد امام(ع) خطبه جمعه را خواند و نماز جمعه را نماز عیدش قرار داد، بعد با فرزند و شیعیانش به منزل امام حسین(ع) برگشت که غذا آماده کرده بودند و آن شیعیان نیازمند و بى‏نیاز با هدایاى او به طرف خانواده خود برگشتند. (بحار الانوار 97: 117.)

به امید روزى که همه مسلمانان بویژه مردم مسلمان ایران روز عید غدیر را بزرگترین عید خود قرار داده و این روزه آنطور که بایسته و شایسته آن است، گرامى بدارند.

|+|

آیا پیامبر از وجود منافقان در میان صحابه خبر داشت؟

سوالی که بعضی از شبهه افکنان سنی مطرح می کنند بر اینکه همه صحابه مورد تایید پیامبر اسلام بوده اند و هیچ رد و ذمی بر آنها وارد نشده است، در غیر اینصورت باید خداوند او را از وجود دشمنانش(صحابه) آگاه می ساخت همچنانکه حضرت نوح را از دشمنانش آگاه ساخت.

 جواب:

پيامبر اكرم  در ميان صحابة خويش، منافقان را مي‌شناخت؛ لكن مكلف نبود آن‌ها را رسوا كند مگر در مواردي كه خودشان رسوا مي‌شدند. علاوه بر پيامبر  بعضي از صحابه نيز منافقان را مي‌شناختند. در ثاني، رواياتي در مذمت بعضي از صحابه از پيامبر  نقل شده است كه در کتب اهل سنّت هم آمده است.

آياتي از قرآن كريم  نیز بر وجود منافقانی در میان صحابه و اطلاع پیامبر بر وجود آنها دلالت دارند.

1 ـ آية « ولتعرفنهم في لحن القول[1]». خطاب به پيامبر (صلي الله عليه و آله) است، كه «تو بايد آنان  را از طرز سخن گفتنشان بشناسي» كه به روشني بر آشنايي پيامبر از منافقان دلالت دارد و نفاق از گفتار و رفتار بعضي از صحابه كاملاً پيدا بود كه در جنگ احد يك سوم لشكر رسول خدا (ص) قبل از شروع جنگ به دنبال عبدالله بن ابي برگشتند.[2]

2 ـ پيامبر اكرم  ـ صلي الله عليه و آله ـ از اقامه‌ي نماز بر جنازه‌ي منافقان نهي شده بود «ولاتصل علي احدٍ منهم مات ابداً ولاتقم علي قبره.»[3] اگر پيامبر آنان را نمي‌شناخت چگونه مي توانست بر طبق اين آيه عمل كند كه در اين صورت تكليف او از سوي خدا لغو و بيهوده مي‌باشد كار لغو از خداي حكيم محال است!

3 ـ بيش از دويست آيه قرآن در مورد منافقان و ويژگي آنها‌ست.[4] كه خود نشانگر اهميت مسأله و دليل بر آگاهي پيامبر از وجود آنهاست.

لكن رسول خدا  ـ صلي الله عليه و آله ـ مكلف نبود كه آن‌ها  را رسوا كند، مگر مواردي كه آن‌ها  خود با اعمال و رفتارشان خود را رسوا مي‌كردند مانند: داستان حديث افك[5].

علاوه بر پيامبر بعضي از صحابه چون حذيفه بن يمان منافقان را مي شناختند و او منافق شناس و صاحب سرّ رسول خدا  ـ صلي الله عليه و آله ـ بود[6].

بخش دوّم شبهه در مورد رواياتي است كه در مذمّت بعضي از صحابه از نبي اكرم (ص)صادر شده است؛ در اين مورد بايد گفت رواياتي كه در مذمّت برخي ازصحابه و كارهاي ناشايست آن‌ها است در كتب اهل سنّت به حدّي زياد است كه در حد بيان نبوده و از مسلماتي است كه مورخين مكرر به آنها اشاره كرده‌اند. كه در يك تقسيم كلّي بر دو دسته تقسيم مي‌شوند.

الف ـ رواياتي كه به صورت عمومي از ارتداد برخي از صحابه و از سابقه‌ي آن‌ها  بر سر دنياطلبي خبر داده و در مواردي اقتداء به صحابه را منع كرده‌اند.[7]

2 ـ رواياتي كه افراد يا طايفه‌اي خاص را مرتد معرفي كرده‌اند مانند روايات قاتلان عمار،[8] عبدالله بن سعد بن ابي سرح،[9] وليد بن عقبه،[10] جد بن قيس،[11]سمره بن جندب[12].

 

|+|

مصحف فاطمه علیها السلام چیست؟

مصحف فاطمه سلام الله علیها یکی دیگر منابع علوم امامان اهل بیت علیهم السلام است. آنها برخی امور با استناد به این کتاب اخبار می کردند. حماد بن عثمان می گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم که می فرمود:

در مصحف فاطمه سلام الله علیها دیدم که در سال صد و بیست و پنج مردمانی زندیق ظاهر می شوند.

او می گوید: عرض کردم : مصحف فاطمه چیست؟
فرمود: خداوند متعال آنگاه که پیامبر صلی الله علیه و آله را قبض روح کرد، فاطمه سلام الله علیها از رحلت او به سختی دچار حزن و اندوه شد. پس خداوند متعال فرشته ای را به او ارسال می کرد و او را دلداری می داد و با او سخن می گفت تا حزن و اندوه او برطرف شود. فاطمه علیها السلام این امر را با امیرالمومنین علیه السلام در میان گذاشت و حضرت به او فرمود: هر گاه آن فرشته  را احساس کردی و صدایش را شنیدی مرا خبر ده، پس فاطمه علیها السلام او را خبر می کرد و او همه آنچه را که فاطمه می شنید می نوشت تا اینکه از این سخنان مصحف فاطمه علیها السلام جمع شد.

سپس فرمود: آگاه باش در این مصحف چیزی از حلال و حرام وجود ندارد و فقط آنچه در آینده واقع خواهد شد در آن هست.     کافی ج1/240

پس بیشتر علوم مصحف فاطمه علیها السلام ، بلکه همه آن مربوط به حوادث و وقایع آیندگان می باشد. و به تصریح روایات زیادی از امامان اهل بیت علیهم السلام در این مصحف از قرآن و احکام الهی چیزی وجود ندارد. و ائمه بر این امر تاکید فراوان کرده اند تا گمان نشود که آنان اعتقادی به تداوم وحی الهی بعد از پیامبر دارند و مصحف فاطمه را کتابی آسمانی همچون کتاب قرآن می دانند.

البته باید در نظر داشت که  تحدیث و نزول فرشته، برای امامان اهل بیت علیهم السلام هیچ اشکالی ندارد بلکه از نظر کتاب و سنت برای مومنین واقعی و کامل هم امری مسلم است و جای هیچ گونه شبهه و تردیدی نیست.          

منبع: کتاب معرفت امام

|+|